tag:blogger.com,1999:blog-71103218016069307152012-02-16T19:10:39.946+02:00Not all of my stories are true, but some of them are.Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.comBlogger321100tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-38428505374010650562011-09-08T17:28:00.002+03:002011-09-08T17:41:28.202+03:00Νευριάζουν με οι πεζοι που περπατουν μέσα στο δρόμο ΔΙΠΛΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ!!!<br />Νευριάζουν με οι ποδηλάτες που ποδηλατούν μέσα στο δρόμο ΔΙΠΛΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟ!!!<br />Νευριάζουν με οι οδηγοί που νομίζουν ότι ο δρόμος εν δικός τους!!!<br /><br />Νευριάζουν με τα αφεντικά που παρουσιάζουν την δουλειά των υπαλλήλων τους σαν δική τους και παίρνουν ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΠΑΙΝΟ.....<span style="font-size:180%;"><strong>Γκρρρρ....</strong></span><br /><br />Νευριάζουν με όσοι που για να εκτιμήσουν κάτι, πρέπει πρώτα να το χάσουν (ότι κι αν είναι αυτό)<br /><br />Επίσης οι ζηλιάριδες, οι ξερόλες, οι αχάριστοι, οι ανέντιμοι, οι προκατειλημμένοι, οι υπερόπτες, οι δήθεν... <span style="font-size:78%;">(και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά)</span><br /><br />Ουφ ξαλάφρωσα!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-3842850537401065056?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-16379415417103665032011-03-08T12:28:00.003+02:002011-03-08T12:38:45.036+02:00<div align="justify">Ακόμα ένα Λεμεσιανό καρναβάλι έφτασε στο τέλος του, αφήνοντας πίσω του όμορφες αναμνήσεις, τρελλές φωτογραφίες, αλλά και εύλογες απορίες:</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong><span style="font-size:180%;">Πόσο ξενέρωτος μπορεί να είσαι να κυκλοφορείς σε club στη Λεμεσό Σάββατο των Καρναβαλιών φορώντας... τα καλά σου???</span></strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><em><span style="font-size:180%;">Πόσο clueless μπορείς να είσαι να λαμβάνεις μέρος στην καρναβαλίστικη παρέλαση της Κυριακής και να διασχίζεις με τα πόδια όοοοολη την Λεωφόρο Μακαρίου, φoρώντας...τα ψηλοτάκουνα σου???</span></em></div><div align="justify"> </div><div align="justify">Αντε κι από χρόνου!!! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-1637941541710366503?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-395876323410200152010-08-10T12:02:00.002+03:002010-08-10T12:07:21.294+03:00Αν μπορούσα τους δείκτες του χρόνου πίσω να γυρίσω και να ξαναζήσω μια μέρα από το παρελθόν, δε θα δυσκολευόμουν μέρα να διαλέξω...<br /><br /><strong>14 Αυγούστου 2009</strong><br /><strong></strong><br />Εκείνη τη μέρα που καβαλήσαμε τον άνεμο και ανακαλύψαμε καινούργιους δρόμους. Που με φίλησες σε κρυφά μονοπάτια. Που με ταξίδεψες, που με πλάνεψες, που με κατάκτησες...και που το βράδυ, αποκαμωμένη από την κούραση της περιπέτειας, στην αγκαλιά σου αποκοιμήθηκα...<br /><br />Τι κι αν η ιστορία μας μέλλον δεν είχε, το παρελθόν της ακόμα με στοιχειώνει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-39587632341020015?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-14600990829525780302010-03-06T19:21:00.002+02:002010-03-06T19:24:43.706+02:00There are a lot of ways in which a love story can end.<br /><br />One of the cruelest is to realize that it was <strong><span style="font-size:130%;">all in your head</span></strong> all along...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-1460099082952578030?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-8585414095518436452010-01-30T13:46:00.003+02:002010-01-30T13:54:12.007+02:00<strong>"Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς, στα πιο μεγάλα ΘΕΛΩ κάνουν πίσω..."</strong><br /><strong></strong><br /><div align="justify">Μου λείπει τόσο πολύ ο τρόπος που επικοινωνούσαμε με τα μάτια. </div><div align="justify">Μου λείπει αφάνταστα η ακατανίκητη έλξη...και οι αποδράσεις μας.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Το απροσδόκητο φιλί σου στο μάγουλο μου με κλόνισε ξαφνικά.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Οι παλιές αγάπες όμως πάνε στον Παράδεισο. Πρώτα <strong>Πεθαίνουν</strong> και μετά πάνε στον <strong>Παράδεισο</strong>!</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-858541409551843645?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-35403110273871167832010-01-20T14:09:00.002+02:002010-01-20T14:11:35.010+02:00Σήμερα έχω να δηλώσω μόνο ένα πράγμα:<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">Η εκτίμηση στις μέρες μας είναι ανύπαρκτη!!!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br />Μόνο αυτό, τίποτα άλλο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-3540311027387116783?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-57596448090897337462010-01-09T14:09:00.002+02:002010-01-09T14:14:29.673+02:00Αγαπητέ Κ.<br />Αν και μου χάρισες ποτάμια δάκρυα, σε ευχαριστώ που με έμαθες να είμαι ο εαυτός μου.<br /><br />Αγαπητέ Λ.<br />Λυπάμαι γιατί γνωρίζω ότι κατάλαβες ότι έκανες μεγάλο λάθος, μα το κατάλαβες πολύ πολύ αργά..<br /><br />Αγαπητέ Μ.<br />Θα είσαι πάντα η αδυναμία μου...έστω κι αν δεν το ξέρει κανείς!<br /><br />Αγαπητέ Α.<br />Είσαι άραγε η 'ανταμοιβή' μου όπως λες;;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-5759644809089733746?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-86186818661330850592009-12-31T13:52:00.002+02:002009-12-31T14:22:09.782+02:00<strong>Συμπεράσματα 2009:</strong><br />1. Όταν πιάσεις πάτο, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ανεβείς!<br />2. Ένας χωρισμός, όσο επώδυνος κι αν είναι, είναι πάντοτε η αρχή για κάτι καλύτερο!<br />3. Κάποιες φορές αποδεινκύεται πολύ καλό να δίνεις δεύτερες ευκαιρίες στους ανθρώπους...<span style="font-size:85%;">φτάνει βέβαια να το αξίζουν...</span><br />4. Όταν τα πράγματα πάντε χάλια, συνήθως συμβαίνει κάτι πολύ μα πολύ καλό!<br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><strong>Καλύτερη συμβουλή του 2009:</strong><br />"Αν δεν σε κάνει να γελάς, παράτα τον..."<br /><br /><strong>Απορία που αφήνει πίσω του το 2009:</strong><br />Αν είσαι με κάποιον και η καρδιά σου χτυπά για κάποιον άλλο, ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;<br /><br /><strong>Τι θα πάρουμε μαζί μας στο 2010:</strong><br />Το χαμόγελο και τη θετική σκέψη.<br /><br /><strong>Τι θα αφήσουμε πίσω μας:</strong><br />Ότι μας έκανε να απογοητευτούμε.<br /><br /><strong>New Year's Resolution:</strong><br />Να είσαι ΠΑΝΤΑ ο εαυτός σου!<br /><br /><strong>ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-8618681866133085059?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-78014744078434829332009-12-21T13:41:00.003+02:002009-12-21T14:04:11.945+02:00<div align="justify">Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Έτσι έχουν να πούν. Υποτίθεται ότι παίρνοντας την εκδίκηση σου νιώθεις υπέροχα. Είναι έτσι όμως;</div><div align="justify">Λίγες μέρες πριν, σε ένα πάρτυ, με είδε, μαζί με το νέο μου αμόρε, ο πρώην (αυτός που με παράτησε 5 μήνες πριν, λέγοντας μου ότι "κάτι λείπει"). Λογικά θα έπρεπε να νιώσω υπέροχα βλέποντας το χαμένο του βλέμμα. Άλλωστε στις φίλες μου αυτό είπα. Είπα πόσο τέλεια αισθάνθηκα που τον εκδικήθηκα έστω και τώρα, έστω και με αυτόν τον τρόπο. Καθόλου όμως δεν ένιωσα έτσι. </div><div align="justify">Η αλήθεια είναι ότι λυπήθηκα πραγματικά...Λυπήθηκα που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Γιατί μέσα μου - βαθυά μέσα μου - ίσως και να ήθελα να ήταν ο πρώην στο πλάι μου σε εκείνο το πάρτυ...Αλλά αυτό δεν θα το μάθει ποτέ κανείς!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-7801474407843482933?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-27133868616849602252009-11-30T15:11:00.002+02:002009-11-30T15:19:24.233+02:00<div align="justify">You meet the perfect man. You date for like a couple of weeks. He is the perfect gentleman. Charming, succesful, confident. The guy you wanna take home to meet your mom.</div><div align="justify">And then <strong>that</strong> moment comes. The two of you in the bedroom. You just cannot wait....</div><div align="justify">You imagine fireworks, you expect magic, you unticipate passion...<strong><span style="font-size:130%;">you get 1 <span style="font-size:100%;">(one, ένα, un, uno, ein)</span> minute instead....</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:180%;">Houson we have a problem!!</span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> </div><div align="justify"><span style="font-size:78%;">p.s. Ευτυχως που το φως ηταν κλειστον τζαι εν είδεν το ύφος σου...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-2713386861684960225?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-53982303123367937382009-11-25T08:48:00.002+02:002009-11-25T08:53:22.806+02:00Μόλις με ενημέρωσε ο Σπιούνος ΙΤ Specialist του γραφείου ότι θα εγκαταστήσουν ένα σύστημα για να ελέγχουν τα αφεντικά σε τι ιστοσελίδες μπαίνουμε σε ώρα εργασίας....<strong>Γκρρρρρρ..........</strong><br />That means <strong>τέρμα το Blogging during office hours....ΚΛΑΨ ΚΛΑΨ</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-5398230312336793738?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-85550332616582024852009-11-20T15:11:00.004+02:002009-11-20T15:22:11.887+02:00<div align="justify"><strong>Σήμερα, φακκώ την τζεφαλήν μου πας τον τοίχο...απλά ελπίζω να μην τα σκάτεψα όλα. Έσιει που το πρωιν λαλώ προσευχές τζαι περιμένω να γίνει το θαύμα. Τη Δευτέρα θα ξέρω...</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-8555033261658202485?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-19946968932602950102009-11-18T11:46:00.002+02:002009-11-18T12:00:20.321+02:00Αγαπητέ συμμαθητή του χορού,<br /><br /><div align="justify">εν κανεί που εκάμαμεν 1 ολόκληρο χρόνο να έβρουμεν ευγενικόν τρόπο να σου πούμεν να <strong><span style="font-size:130%;">λούννεσε</span></strong> πριν έρτεις στο μάθημα τζαι να βάλλεις τζαι αποσμητικόν, φέτος εκουβάλησες μας τζαι τον <strong><span style="font-size:130%;">tone deaf, ατάλαντο</span></strong> φίλο σου, που εχτές εθεώρησεν το καλή ιδέα να φάει <strong><span style="font-size:130%;">μισόν κιλό κρεμμύδκια</span></strong> πριν να έρτει να χορέψει.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Τζαι εν κανεί που εσυμβιβάστηκα τζαι εκατέβαλλα υπεράνθρωπες προσπάθειες για να χορέψω με τον <strong><span style="font-size:130%;">tone deaf/ατάλαντο/κρεμμυδοφαγάνα</span></strong> συμμαθητή, <strong><span style="font-size:130%;">ξαμολά κάποιος μιαν κλανιά σε ανύποπτο χρόνο τζαι εφύρτηκα που τα καλά.</span></strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">Μα εν μάθημα χορού τούτο σιόρ, όξα μάθημα εξόντωσης;;; </span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-1994696893260295010?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-5329631248524586392009-11-11T09:15:00.002+02:002009-11-11T09:21:32.037+02:00Είναι παράξενο, αλλά κάποιες φορές μια πράξη μας τόσο ασήμαντη και καθημερινή ή κάτι τόσο μικρό, τόσο ασήμαντο, τόσο απλό, μπορεί να μας κάνει να αισθανθούμε τόσο <strong>π ε ρ ή φ α ν ο ι, </strong>όσο κανένα άλλο μεγάλο επίτευγμα μας.<br /><br />Έτσι και το δικό μου χθεσινό <strong>"ΟΧΙ".</strong><br /><br /><strong>I feel so proud man, so proud!!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-532963124852458639?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-16962970192094876352009-11-09T08:46:00.002+02:002009-11-09T09:03:50.635+02:00<div align="justify">Αν θέλεις να προσκαλέσεις κάποιον κάπου (π.χ στο πάρτυ που θα κάνεις για την ονομαστική σου γιορτή - λέμε τώρα) μπορείς απλά να του πεις "Απόψε στις 9, θα κάνω ένα πάρτυ στο ................................ θα σε περιμένω" ή "θα χαρώ πολύ να σε δω απόψε στο .......................". </div><div align="justify">Επίσης μπορείς να χρησιμοποιήσεις και φράσεις όπως "Είσαι ευπρόσδεκτος στο πάρτυ μου..." ή "Κάνω ένα πάρτυ για τη γιορτή μου, αν δεν έχεις κανονίσει κάτι άλλο/αν μπορείς να τα καταφέρεις ,έλα......" κλπ.</div><div align="justify">Εννοείται βέβαια ότι αν έχεις μεγάλη άνεση με τον άλλο απλά του λες "Φίλε απόψε είναι το πάρτυ μου, έλα!"</div><div align="justify">Το <strong>"αν θέλεις να έρθεις, παρε με τηλέφωνο"</strong> που ακριβώς το έχεις δει γραμμένο;;; Ρε φίλε εγώ απλά πήρα να σου ευχηθώ, αν δεν ήθελες να με καλέσεις δεν ήσουν υποχρεωμένος. 'Ενα ευχαριστώ θα ήταν αρκετό...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-1696297019209487635?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-50032980559731984562009-11-02T16:10:00.002+02:002009-11-02T16:15:18.375+02:00You called and you said you were thinking of me. You promised to take me for a ride on your bike on Sunday. I was happy but also reserved. I didn't want to set my hopes high.<br /><br />Next I saw you by chance. It was raining and you were soaking wet. I thought "So cute"... My hopes started to rise.<br /><br />But then it was Sunday and you didn't call...<strong>People sometimes disappoint me...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-5003298055973198456?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-37988041424015791712009-10-26T09:32:00.003+02:002009-10-26T09:43:10.081+02:00<div align="justify">Φίλε μου, περνώ σε <strong>6 (ΕΞΙ) </strong>χρόνια...Τον τζαιρόν που εσύ αποφοιτούσες που το σχολείο εγώ είχα ήδη πτυχίο, μάστερ τζαι work experience. Εγώ τωρά είμαι σε φάση που θέλω να κάμω δικά μου κοπελλούθκια, όι να αναγιώνω το κοπελλούιν άλλου. Όταν λέω σε κάποιον "μωρο μου" εν τζαι σημαίνει ότι θέλω να το εννοώ κυριολεκτικά.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Πέ μου, γιατί επιμένεις;; Γιατί;; Πε μου, γιατί με κολάζεις;;;;</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Αφού απέχουμεν πολλά. Αφού εν έχουμεν τίποτα κοινό. Αφού τούτη η σχέση εν καταδικασμένη πριν ξεκινήσει. Αφού εν έχουμεν μέλλον. Ένεν;;;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-3798804142401579171?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-53765234575312650982009-10-20T08:50:00.002+03:002009-10-20T09:03:55.770+03:00<div align="justify">Τζαι άμαν αποφασίσουν να επιστρέψουν, έρκουνται πίσω <strong>ούλλοι μαζίν</strong>. Τζαι ο πρώην - τζείνος που μου είπεν να χωρίσουμεν την ημέραν που εκλείσαμεν τα εισητήρια για τα summer holidays - τζαι ο άλλος - που το έκοψεν πριν καλά καλά αρκέψει γιατί ημιsh εν θα άντεχα τα ωράρια του και τον τρόπο ζωής του (!!!) - <span style="font-size:78%;">(Μα παν καλά οι άντρες???)</span></div><div align="justify"><span style="font-size:78%;"></span> </div><div align="justify">Ούφφου...τζαι που την μιαν να θέλω να τους <strong>ασσιχτιρίσω</strong> τζαι τους δκυό, τζαι που την άλλη να μπαίνω στον πειρασμό να απολαύσω το γεγονός ότι ήρταν πίσω <strong>γονατιστοί</strong>... Λες τζαι έχω ένα <strong><span style="color:#cc0000;">δκιαολούιν</span></strong> που την μιαν, τζαι έναν <span style="color:#ffcc00;"><strong>αγγελούιν</strong></span> που την άλλην...<strong>ΔΙΛΗΜΜΑ.</strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-5376523457531265098?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-22428163411489841142009-10-12T16:46:00.002+03:002009-10-12T16:53:56.427+03:00Μόλις επέστρεψα. Που ήμουν δεν έχει σημασία, σημασία έχει ότι πέρασα υπέροχα!<br />Ήταν από εκείνα τα ταξίδια που πας για επαγγελματικούς λόγους, αλλά στο τέλος σου βγαίνουν καλύτερα και από διακοπές.<br />Είναι πάντα τόσο όμορφο να περπατάς στους δρόμους μιας άγνωστης πόλης ανακαλύπτοντάς την, να θαυμάζεις από κοντά ένα φημισμένο έργο τέχνης που μέχρι πρόσφατα το έβλεπες μόνο σε φωτογραφίες, να απολαμβάνεις καινούργιες γεύσεις, καινούργιες μουσικές...και να διαπιστώνεις πως <strong>σε όλο τον κόσμο οι άντρες φλερτάρουν ακριβώς το ίδιο</strong> <span style="font-size:85%;">(σε διαφορετικές μόνο γλώσσες)!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-2242816341148984114?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-36346732038577810592009-10-02T20:52:00.004+03:002009-10-02T21:12:16.440+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_sWyJBow2t5A/SsZAaqMOpOI/AAAAAAAAABo/hXVEe9ogd3c/s1600-h/IMG_1792.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388064830941734114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 323px; CURSOR: hand; HEIGHT: 247px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_sWyJBow2t5A/SsZAaqMOpOI/AAAAAAAAABo/hXVEe9ogd3c/s320/IMG_1792.JPG" border="0" /></a><br /><div>Αυτό είναι ένα μπρελόκ.</div><div> </div><div>Αυτό το μπρελόκ είναι το πρώτο δώρο.</div><div> </div><div>Αυτό το μπρελόκ μου το δώρισαν για να βάλω πάνω τα κλειδιά μου.</div><div> </div><div>Τα κλειδιά του <span style="color:#ff0000;">ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ ΜΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ</span>.</div><div> </div><div>Αυτό το μπρελόκ είναι το <span style="color:#ff0000;">ΠΡΩΤΟ ΔΩΡΟ</span> που έλαβα, με την ευκαιρία αγοράς του <span style="color:#ff0000;">ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ ΜΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ, του ΠΡΩΤΟΥ, ΟΛΟΔΙΚΟΥ ΜΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ...</span></div><div> </div><div><strong>Έτσι είναι, για να αλλάξεις την τύχη σου, πρέπει καμιά φορά να πάρεις πολύ δραστικά μέτρα...</strong><span style="font-size:78%;">έστω και αν αυτό σημαίνει πως μπήκες στα χρέη για τα επόμενα 30 χρόνια...</span></div><div><span style="font-size:78%;"></span> </div><div> </div><div><br /><br /> </div><div></div><div><br /><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-3634673203857781059?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-60393254835704505222009-09-25T15:57:00.002+03:002009-09-25T16:03:22.801+03:00Το να έχεις αφεντικά είναι κακό, το να έχεις αφεντικά που <strong>ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΝ</strong> τη θέση τους είναι ακόμα χειρότερο!!!<br /><br />To you Mr - I think I'm Big Shot - Boss: <strong>Τζαι εγώ αν τα έβρισκα έτοιμα που τον παπά μου ήταν να έπαιζα την ωραία</strong>. Τσιγγούνη!<br /><br />Που εννα μου πάει...Έν θα κερδίσω το Τζόκερ για να σας αγοράσω???<br /><br />Υ.Γ.1. Ευτυχώς εν παρασκευή...<br /><br />Υ.Γ.2. Βρίστε τα αφεντικά σας ελεύθερα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-6039325483570450522?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-520351148986552302009-09-22T10:27:00.002+03:002009-09-22T10:34:52.033+03:00Όταν είσαι down, έχεις τις μαύρες σου και νίωθεις ότι όλα σου πάνε στραβά κι ανάποδα. Όταν θες να βάλεις τα κλάματα και επιθυμείς όσο τίποτε άλλο να εξαφανιστείς. Όταν αισθάνεσαι ότι η ζωή σου έχασε κάθε νόημα και ότι δεν βρίσκεις πια λόγο να χαμογελάς.<br />Τότε να σκέφτεσαι ότι:<br /><strong>Δεν μπορεί, για να είναι όλα τόσο χάλια, κάτι καλό θα συμβεί!!</strong><br /><strong></strong><br />Σύντομα ελπίζω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-52035114898655230?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-25417258093775084702009-09-15T08:45:00.002+03:002009-09-15T08:51:32.976+03:00Λοιπόν! Είπαμεν ότι πιάσαμε πάτο, αλλά κανεί παράπονα τζαι κλαψουρίσματα. Ούτως ή άλλως εν εγώ που φουμίζουμαι ότι είμαι που τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος.<br /><br />Είχα υπόψη μου να κάμω σήμερα 4-5 εξομολογήσεις που τον πάτο (του στυλ το Σάββατο επίττωσα τζαι έστειλα του sms) αλλά όχι...Τέρμα! Τώρα μόνο θετική ενέργεια και χαρούμενες σκέψεις.<br /><br /><div align="justify">Για αυτό φοράω το πιο μεγάλο μου χαμόγελο, ρίχνω τη χρυσόσκονη μου (νέες ποσότητες χρυσόσκονης παραλήφθηκαν πρόσφατα) και λέω καμιά εκατοστή φορά στον εαυτό μου ότι ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!</div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-2541725809377508470?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-88267087966075414602009-09-09T17:19:00.002+03:002009-09-09T17:29:46.414+03:00<div align="justify">Άλλοι τζοιμούνται τζαι η τύχη τους δουλεύκει...on the other hand η δική μου η τύχη τον τελεύταιο καιρό είτε τζοιμάται, είτε δουλεύκει με κανονικά!!!</div>Ε κανεί ρε...give me a break!<br />O φίλος μου εχώρισεν με, στη δουλειά ποφκάλλομαι τζαι εκτίμηση που τα αφεντικά καμία - μόνον μουρμούρα, που τα έξοδα εν αναπνέω, ακόμα τζαι το κινητό μου έσπασεν....Πάτος λαλώ σας, πάτος...<br />Αν υπάρχει κανένας φύλακας άγγελος δαμέ γυρον νομίζω εν ώρα να ξυπνήσει...Need all the help I can get!<br /><br />Υ. Γ. Σήμερα γράφω στα κυπριακά γιατί μόνον έτσι μπορώ να εκτονωθώ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-8826708796607541460?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-1930640486915404762009-09-05T16:18:00.002+03:002009-09-05T16:25:58.745+03:00<div align="justify">Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, δεν ξέρω ακριβώς το πως ή από πότε, αλλά έχω με κάποιο τρόπο αποκτήσει την πεποίθηση ότι κάποια αντικείμενα φέρουν τόση αρνητική ενέργεια που είναι ικανά να παρέμβουν - με αρνητικό πάντα τρόπο - στην εξέλιξη της φυσιολογικής πορείας της καθημερινότητας και των γεγονότων.</div><div align="justify">Και εξηγώ: Για παράδειγμα τα δώρα των πρώην.</div><div align="justify">Σίγουρα αγαπητέ πρώην όταν μου χάριζες εκείνο το ρολόι ξεχείλιζε η καρδιά σου από αισθήματα αγάπης και έρωτα, αλλά μου λες σε παρακαλώ γιατί από τη μέρα που χωρίσαμε κάθε φορά που το φοράω μου πάνε όλα στραβά;;;</div><div align="justify">Και αν ήταν μόνο το ρολόι πάλι καλά. Έλα που το ίδιο συμβαίνει πάνω κάτω με όλα τα υπόλοιπα δώρα σου!!</div><div align="justify">Άρα...άρα φυλάγονται όλα στα κουτιά τους και παίρνουν τη θέση τους στη σοφίτα, δίπλα από άλλους ξεχασμένους θησαυρούς.</div><div align="justify">Άντε να δούμε πότε θα μας χαμογελάσει και εμάς λίγο η τύχη...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-193064048691540476?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-31807391607818212302009-08-21T15:04:00.002+03:002009-08-21T15:18:05.562+03:00<div align="justify">Ω, ναι! Τα αντίθετα, τελικά, έλκονται! Και είναι η άτιμη η έλξη αυτή των αντιθέτων τόσο μα τόσο έντονη, τόσο μα τόσο δυνατή. Σε κάνει να αναρωτιέσαι: Άραγε η ένωση των αντιθέτων θα είναι εξίσου έντονη, εξίσου δυνατή; Και μπαίνεις τότε στον πειρασμό...μπαίνεις στη διαδικασία να το σκέφτεσαι, να το φαντάζεσαι, να το επιθυμείς! Βαθυά μέσα σου ήδη το ξέρεις. Γνωρίζεις ότι δεν θα τα καταφέρεις να αντισταθείς. Τι κι αν αυτός είναι καλλιτέχνης κι εσύ μια καρριερίστα, τι κι αν αυτός στο πρώτο ραντεβού φοράει παντόφλες κι εσύ πανάκριβα δωδεκάποντα...Ξέρεις ότι θα υποκύψεις, ξέρεις ότι η έλξη θα υπερνικήσει και ότι το μετά καμία σημασία δεν θα έχει. Ότι είναι να γίνει, ας γίνει...</div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-3180739160781821230?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-12983042421528488692009-08-06T08:42:00.002+03:002009-08-06T08:50:43.299+03:00Τι είναι χειρότερο από το να σε χωρίζει ο φίλος/αγόρι/άντρας σου;<br />Να σε χωρίζει τη μέρα που κλείσατε τα εισιτήρια για τις καλοκαιρινές διακοπές!<br /><br />Ο νόμος του Μέρφυ με ανακάλυψε και εμένα στην χειρότερη του έκδοχή.<br />Σύμφωνα με τον περιβόητο νόμο, τίποτα δεν είναι τόσο κακό που να μην μπορεί να γίνει χειρότερο.<br /><br />Τώρα που το ξανασκέφτομαι...Murphy up yours!!<br /><br />Γιατί στην πραγματικότητα, τίποτα δεν είναι τόσο καλό που να μην μπορεί να γίνει καλύτερο!<br /><br />Και όσο για τον πρώην: Σε ευχαριστώ που με απάλλαξες από το μαρτύριο να περάσω τις διακοπές μου με εσένα, διπλοπρόσωπε!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-1298304242152848869?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-79439773258605025552009-07-27T08:43:00.005+03:002009-07-27T08:58:25.490+03:00<div align="justify">Κάθε φορά που μας συμβαίνει μια μικρή, προσωπική καταστροφή - και μιλάω κυρίως για χωρισμό - οι καλοί μας φίλοι, ενίοτε και οι γνωστοί, μας παρηγορούν κυρίως λέγοντας ότι "όλα γίνονται για κάποιο λόγο" ή αν προτιμάτε στα αγγλικά "everything happens for a reason" ή σε πιο ελεύθερη μετάφραση "Δεν μπορεί; Και αυτός ο μαλάκας σε κάτι θα χρησίμευσε".</div><div align="justify">Έκατσε όμως ποτέ κανείς τους να μας βοηθήσει στ' αλήθεια να βρούμε αυτόν τον περιβόητο "λόγο"; Η΄αναρωτήθηκε ποτέ κανείς αν άνακαλύπτουμε αυτό το λόγο έστω σε μεταγενέστερο στάδιο. Χμ, μάλλον όχι...</div><div align="justify">Τελικά μάλλον ούτε εμείς οι ίδιοι ασχολούμαστε με την αναζήτηση του λόγου για πολύ. Αυτό που πραγματικά κάνουμε είναι να συνεχίσουμε τη ζωή μας, αφήνοντας πίσω μας ότι μας ενοχλεί και μας πληγώνει και προχωρώντας για καινούργια και καλύτερα πράγματα...</div><div align="justify">Γι' αυτό και εγώ προτιμώ τη σοφή φράση της Γιαγιάς, που λέει ότι "Όταν ο Θεός κλείνει πόρτες, ανοίγει καμαρόπορτες". </div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-7943977325860502555?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-8660911703886855872009-07-21T23:42:00.003+03:002009-07-21T23:46:08.822+03:00<strong><em>Εκεί όπου όλα τα όνειρα πραγματοποιούνται, εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη απογοήτευση...</em></strong><br /><strong><em>Γιατί άλλο να ψάχνεις να βρεις τη δική σου ουτοπία και άλλο να προσπαθείς να τη διατηρήσεις.</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-866091170388685587?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-43613919342091774232009-07-17T12:04:00.003+03:002009-07-17T12:19:10.387+03:00<div align="justify">Μέχρι πρόσφατα όταν μου έλεγαν κάποιοι ότι τους έχει τύχει να πάθουν black out και να μην θυμούνται τίποτε από κάποιο γεγονός, γελούσα, γιατί θεωρούσα ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν. Άλλωστε συχνά πυκνά περιφανευόμουν για την εξαιρετικά καλή μου μνήμη και για το ότι δεν ξεχνώ ποτέ την παραμικρή λεπτομέρεια.</div><div align="justify">Μέχρι που πριν λίγες μέρες μου έτυχε αυτό που θεωρούσα αδύνατο να συμβεί...</div><div align="justify">Μα να μου μιλάει ο άνθρωπος στο δρόμο για δέκα λεπτά, να με αποκαλεί με το μικρό μου όνομα, να με ρωτάει πως πάει η δουλειά, το χόμπυ μου, η κολλητή μου και εγώ να μην τον αναγνωρίζω καθόλου - ΜΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΟΜΩΣ!!</div><div align="justify">Από ευγένεια να συζητώ μαζί του - και ταυτόχρονα να πασχίζω να θυμηθώ από που τον ξέρω - ενώ από την άλλη να ντρέπομαι να ρωτήσω "Συγνώμη, γνωριζόμαστε;". Ευτυχώς δηλαδή που φορούσα γυαλιά του ήλιου και δεν μπορούσε ο άνθρωπος να δει το αποβλακωμένο μου βλέμμα.</div><div align="justify">Χθες - 15 ολόκληρες μέρες μετά -εκεί που καθόμουν στο άσχετο μου ήρθε η επιφώτιση. Θυμήθηκα ότι ο συγκεκριμένος αρραβωνιάστηκε πρόσφατα μια φίλη. Θυμήθηκα επίσης ότι τον έχω δει άπειρες φορές και ντράπηκα τόσο μα τόσο πολυ...</div><div align="justify">Βρε, λες να παθαίνω Αλτζχάιμερ από τώρα;;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-4361391934209177423?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-62107980309799593122009-07-13T15:14:00.003+03:002009-07-13T15:23:42.304+03:00<div align="justify">Όταν τον περασμένο Γενάρη είχε φτάσει η ώρα να μιλήσουμε για αύξηση, το αφέντικό μου, μου είπε: "Δεν μπορώ να σου δώσω μεγάλη αύξηση - παρόλο που είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί σου - λόγω της επερχόμενης οικονομικής κρίσης, που είμαστε σίγουροι ότι θα μας επηρεάσει."</div><div align="justify">Διαμαρτυρήθηκα, έδειξα φανερά τη δυσαρέσκεια μου, αλλά στην τελική συνέχισα να δουλεύω το ίδιο εντατικά και σκληρά όπως και πριν (βασικά μόνο το σαμάρι μου λείπει!).</div><div align="justify">Τώρα και αφού το πρώτο εξάμηνο του έτους έχει περάσει, διαπιστώνω τα ακόλουθα:</div><ol><li><div align="justify">Η κρίση ΔΕΝ μας έχει επηρεάσει (τουλάχιστον στον τομέα που εργάζομαι εγώ).</div></li><li><div align="justify">Το αφεντικό μου διαμηνύει σε όλους, παντού και πάντοτε ότι είναι τόσο μα τόσο ευχαριστημένος μαζί μου (αλλά για αύξηση ούτε λόγος).</div></li><li><div align="justify">Το γραφείο έχει γεμίσει με ένα σωρό καινούργιους υπαλλήλους (από secretaries, μέχρι μεταφράστριες και τεχνικούς) που οι περισσότεροι περιφέρονται άσκοπα μασουλώντας κρακεράκια και ρουφώντας τα φραπεδάκια τους.</div></li></ol><p align="justify">Και συμπεράνω ότι<strong> στην Κύπρο η Οικονομική Κρίση δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο ένα πρόσχημα των εργοδοτών για να μην δίνουν Αύξηση στους υπαλλήλους τους!!</strong></p><p align="justify">Η επανάσταση μου δεν θα αργήσει να έρθει. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-6210798030979959312?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7110321801606930715.post-84694090373300174622009-07-12T21:24:00.001+03:002009-07-13T10:34:19.425+03:00<div align="justify">Κάθε φορά που δίνω το παρόν μου σε γάμους με πιάνει κατάθλιψη. Όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά επειδή κάθε ανύπαντρη 27χρονη Κύπρια που σέβεται τον ευαυτο της επιθυμεί όσο τίποτε άλλο στον κόσμο να φοράει η ιδια το λευκό νυφικό, παρά να συγχαίρει κάποια άλλη που το φοράει.</div><div align="justify">Ο γάμος που πήγα χθες δεν αποτελούσε εξαίρεση. Αχ βαχ έλεγα και αναστέναζα όσο παρακολουθούσα το μυστήριο κι αναρωτιόμουν πότε θα έρθει και η δική μου η σειρά να χορέψω το χορό του Ησαϊα. Πλάι μου στεκόταν ο φίλος μου, που το ανέκφραστο του ύφος, μου έδινε να καταλάβω ότι μάλλον η πρόταση γάμου, θα αργούσε να βγεί από τα χείλη του.</div><div align="justify">Όταν ωστόσο έφτασε η στιγμή να πετάξει η πανευτυχής νύφη την ανθοδέσμη αναθάρρεψα!</div><div align="justify">¨Κορίτσια έφτασε η στιμή" φώναξε μια από τις ομοιοπαθούσες φίλες μου. Αμέσως, σαν άλλος άνθρωπος αστραπή, έτρεξα, χώθηκα στο μπουλούκι των ανυπαντρων κοριτσιών και πήρα θέση μάχης πίσω από την νύφη. Έριξα κλεφτές ματιές δεξιά και αριστερά για να ελέγξω τον ανταγωνισμό. ¨Είμαστε εντάξει" σκέφτηκα και ετοιμάστηκα.</div><div align="justify">Η νύφη σε θέση βολής. Ετοιμάζεται, χαμογελά πονηρά και...πετάει την ανθοδέσμη. Όλα γίνονται λες σε αργή κίνηση. Η ανθοδέσμη εκτοξεύεται. Η ματιά μου την ακολουθεί. Η βολή είναι αδύναμη. Η ανθοδέσμη δεν κατευθύνεται προς το μπουλούκι των ανυπόμονων γυναικών αλλά κάπου στα αριστερά. Εκεί δεν υπάρχει καμιά να την πιάσει στον αέρα. Πέφτει στο πάτωμα. Τα μάτια μου γουρλώνουν. Δίπλα μου αρχίζουν να αλληλοσπρώχνονται. Από το μυαλό μου περνούν γρήγορες σκέψεις. Ίσως αν κάνω 2-3 γρήγορα βήματα να καταφέρω να την πιάσω. Προσπαθώ να πάω προς τα 'κει. Δεν προλαβαίνω. Βλέπω ένα χοντρό χέρι να την αρπάζει. Προφανώς η συμπαθητική ανύπαντρη θεία της νύφης ήταν πιο γρήγορη από όλες εμάς.</div><div align="justify">Επέστρεψα ψιλό-απογοητευμένη στη θέση μου. Με περίμενε χαμογελαστός ο φίλος μου. "Μόλις άκουσες ότι θα ρίξουν την ανθοδέσμη, έτρεξες..." μου είπε και μου έκλεισε το μάτι με νόημα. Τελικά ίσως να μην έχω λόγο να έχω κατάθλιψη στους γάμους, σκέφτηκα και του ανταπέδωσα ζεστά το χαμόγελο, μαζί με ένα γλυκό φιλί. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7110321801606930715-8469409037330017462?l=tinkerstell.blogspot.com' alt='' /></div>Tinker Stellhttp://www.blogger.com/profile/08208275250183118050noreply@blogger.com0